Hier deel ik enkele gedichten die ik regelmatig ververs

 

Schilderij

 

Als ik rustig ademhaal

en me indenk dat ik glij—

mezelf dan naar de wolken stuur,

ben ik het schilderij

 

Een rustig portret 

met goud om haar gezicht

Ik heb de zon getekend

met mijn innerlijke licht 

 

 

 

Hemelse oktober 

 

Onder oktobers hemel 

pluk ik koperen sterren 

met een gulle hand 

 

Gouden inborst, vermengd met levensrood,

aard en erfgoed, zingend in de gloed—

mijn wezen

dat vurig door het herfstlicht stroomt 

in sporen van groei, wild en onherrezen 

 

 

 

Herfstsporen

 

De wind veegt sporen van het land,

maar wie goed kijkt 

ziet overal kleine pootjes in het zand

Ze wijzen ons de weg 

naar stille holen 

en sporen van verwondering 

 

 

 

Duizenden lentes 

 

De grond is hard, doch vruchtbaar

en de eerste rode knoppen zijn al in zicht

In gedachten zie ik de roze bloemen

en een gele vlinder, dansend naar het zonlicht

Voorzichtig nestelt zij zich tussen de blaadjes,

proeft het zoete van de roos

en dan vliegt ze, ik zie haar fladderen 

Ze kan vliegen; een hele poos

 

Pioenrozen zijn blij als ze vlinders zien:

'Bij mij mag je rusten, ik hou van je kleuren en ik help je om te staan'

Vlinders hechten zich aan bloemen 

En bloemen houden van vlinders

Nog duizenden lentes zal dat zo gaan 

 

 

 

 

Morgen wordt lichter

 

Zullen we morgen even stilstaan 

om de koffer te laten rusten

op een plaats waar de reis ons

misschien lichter verder brengt 

 

en zullen we als hij dan rust

zelf ook even ademhalen 

en gewoon eens blijven kijken

naar die mooie blauwe lucht

 

 

Laat me maar bloeien 

 

Laat me maar bloeien, 

ik wil niet in de schaduw staan

Laat me toch groeien,

ik heb het altijd zelf gedaan

Laat me met rust zodat de waarde van mijn gezicht—

zich in een glimlach mag ontvouwen,

enkel nog met licht

 

 

De glans 

 

In winters van vergane jaren,

reeds bevroren in de tijd,

bleef het lentelicht bewaard

in de glans van kwetsbaarheid 

 

Zie het nog in elke vlinder;

vleugels breekbaar, doch vol moed

 

Dansend door de zomer—

fladderend naar de avondgloed 

 

 

 

Een zilveren sluier

 

Wij zijn de horizon 

en we grijpen naar de lucht

om in de avondgloed te dansen, 

voordat zij in het water vlucht 

Hoe strekt ons de ruimte, 

hoe stilt ons het blauw

als we sluimeren in zeeën, 

in nevel en dauw

Zoals de maan reeds vertoeft

in de schaduw van het licht,

in zilver gesluierd

en nimmer—

met de ogen dicht

 

 

 

 

Beelden

 

Hoe dieper ik voel,

hoe meer er verschijnt:

 

een rode zee in mijn borst,

een leeg huis dat wegsluipt,

licht in smalle reepjes 

dat door mijn huid 

naar buiten kruipt 

 

Misschien zijn gevoelens

wel geen woorden

 

Misschien zijn ze beelden

die wachten

tot iemand durft te kijken

 

 

 

Eeuwige liefde

 

En terwijl de wolken verder drijven,

realiseer ik mij

dat ze niet vragen om te blijven

want je stuurt de wind niet bij

 

En soms is liefde net als de hemel:

laat ze zich niet sturen

Maar als we omhoog blijven kijken 

naar het goud tussen de wolken,

zien we dat liefde zelfs in stilte—

eeuwig zal duren

 

 

 

Sterren

 

Achter mijn wimpers—

ligt een wereld verborgen

 

Een glimp die alleen ik zie

tussen gisteren en morgen 

 

Ik sluit mijn ogen

om het licht te ontwaren—

 

want alleen in het donker 

kan ik sterren bewaren

 

 

 

Verbloemde tijd 

 

Mag ik in stilte verwijlen,

omfloerst door een vergulden nacht— 

tot neerdalende woorden verdwijnen

en de adem van de liefde ons omringt

 

En als de ochtend begint

Mag de gouden oever dan mijn nevelsluier verbloemen,

met rozen vol zachtheid,

zonder doornen in het gras,

alsof de tijd die in de zwaarte der geuren geleefd is—

slechts het milde, bloemige van rozenwater was

 

 

 

Er zijn vogels op de aarde

 

Er zijn vogels op de aarde

en er zijn vleugels in de lucht

en de mens heeft zijn waarde, 

zelfs zonder vogelvlucht,

maar de meesten zullen vluchten

zonder vleugels,

maar met het hoofd—

omdat niemand nog eigenlijk 

in wonderen gelooft 

 

 

 

Vlinders

 

Wanneer de dag met de dauw ontwaakt

en haar hart balans opmaakt,

schrijft ze de slagen met wildheid op papier

Haar voldoening is ademen;

haar ritme ligt hier 

 

Ze wil de letters als magneten laten zweven,

ze aan harten doen verkleven—

als stuifmeel

en dat vleugels worden ontdekt,

het gebroken wordt vergeten 

 

Want vlinders— zullen pas vliegen

als ze hoopvol uit hun cocon kruipen 

omdat ze het licht zien— 

zij kan het weten 

 

 

 

Nooit verloren

 

Het is geen verlies 

om mij te laten zijn

Onzichtbaar 

als de wind

Als een zachte zomerbries

 

Liefde in stilte,

teder en fijn 

Laat me maar waaien

Ik kan nooit verloren zijn 

 

 

 

Mijn hart

 

De dag marcheert in een stevige pas

Vier kwarts echoot het ritme diep in mij

De wind ligt voor mijn voeten

en ik, 

ik hou haar bij

 

In een lege kamer neurie ik,

een volle klank vult bloed met warme lucht

Passie kleurt de muren rood

en ik proef er elke vrucht

 

In mijn rozentuin liggen blaadjes op de grond

Ik heb geplukt en bewaard

en de regendruppels al tikkende op de knop

is het gestage ritme

van mijn aard

 

 

 

Geluk

 

Geluk vind je niet 

tussen het koren

als het kaf

nog in je hoofd maalt 

 

Werp de doppen hoog in de lucht 

 

 

 

Zegeningen

 

Vandaag is luchtig,

zon is zacht

Engelen zingen hun mooiste psalm

Temidden van dit alles,

rust mijn blik—

op dankbaar water,

vredig en kalm

 

 

 

Vertrouwen

 

Stenen verkalken door weer en door water

Rozen klimmen en bloeien vandaag

Houden zich vast aan morgen en later

Vertrouwen de muur, al hangen ze laag 

 

 

 

Leef je golven

 

De dag verdwijnt met de zon in het water

Wat vandaag in het zand lag,

ligt morgen onder de brug

We zwemmen in schuim en denken niet aan later,

maar golven, ze stromen 

en komen niet terug 

 

 

 

Parels

 

We zoeken parels op het strand

Vogels fluiten dankbaar

en duiken vissen op

We houden ons kruimels voor

die we zelf hebben gebakken

De zee kijkt toe

hoe we verdrinken

op het droge 

 

 

 

In de stilte

 

In de stilte van de dagen

als het zachte ochtendlicht 

zonder herrie, zonder vragen

glanst op mijn gezicht,

kan ik gedachten laten stromen

als een boek zonder einde

en mag ik kleine mooie dromen

even echt laten zijn 

 

In de stilte na de stormen

als de zon haar glorie schijnt

en de ravage van wat was

even in het niets verdwijnt,

dát zijn de momenten

dat ík mezelf kan zijn

Niet in de chaos van het leven,

maar in de stilte ben ik mij 

 

 

 

Droomwind 

 

Als je hoofd vol zorgen zit,

mogen deze woorden je dan omarmen

als een engel met zachte vleugels 

die jou laat oprijzen

Hemels hoog zul je barmen 

 

Als de wereld jou vergeet,

luister dan naar je kloppend hart

dat met liefde alles geeft

al wordt het dagelijks getart

Al lijkt een droom nog zo ver weg

Het kan dwalen door de lucht,

maar als geloof komt in jezelf 

brengt de wind je droom terug

 

 

Fortepiano

 

We zijn allemaal unieke woordjes

van een prachtig couplet

Kleine zwarte nootjes 

van de wereldse muziek 

Ieder heeft zijn eigen klankkleur,

is de componist van zijn klassiek

 

Samen bouwen we 

naar een harmonieus refrein,

houden we elkaar stevig vast

boven op die notenbalk

Op eigen maat 

dansen we allemaal naar de brug

en het ritme van de liefde,

de Fortepiano

draagt de sleutel op haar rug

 

 

 

Als niemand je begrijpt

 

Een zwaluw in de lucht 

kan dansen wat hij wil

Zijn veertjes zijn zo licht

dat hij zijn kop met gemak optilt

Een buizerd tilt gewicht

want zijn vleugels zijn zwaar

Niemand die dat ziet,

maar ieder kijkt ernaar

 

 

 

Seringenboom

 

Jij staat voor mij symbool 

voor de liefde van die boom

In onschuld van zijn geuren 

bloeide hij gewoon

Hij liet me zien dat kracht een wil is

en dat de zon haar ochtendlicht 

de dag altijd laat bloeien

door een vriendelijk gezicht 

Hij liet me ruiken aan zijn liefde,

hij liet me proeven van zijn trouw

Als ik seringen zie,

denk ik nog steeds aan jou 

 

 

 

 

Mijn bundels en boeken vind je HIER

 

 

 

De parel van het zijn

ben jijzelf 

Schitterend in al jouw vele lagen 

 

Dichtbundel over de oorsprong van het zijn. 

Over trauma, het kind, (eigen)waarde en heling. 

Leven is vertrouwen 

Wat is het leven zonder vertrouwen?

Meer dan 100 gedichten over vertrouwen en het leven. 

Van nevel tot maneschijn

Wanneer de mist opklaart, staan de woorden in het licht geschreven. Helder en zacht. 

 

Een handige dichtbundel in klein formaat om overal mee naar toe te nemen. 

In een wereld waarin je alles kunt zijn, kun je het beste gewoon jezelf zijn.

Want wat heeft het voor zin om iemand anders te worden als juist jij het mooiste bent dat je kunt zijn? 

Een bundel met gedichten over bewustwording, afscheid en een nieuw begin. 

Met zachte handen de wereld door 

 

Rozen zijn op hun mooist als ze al hun kleuren laten zien.

Het zijn de zachtste blaadjes die de heerlijkste geuren weten te toveren. Gewoon door te bloeien op hun eigen manier.

Metaforische gedichten over kwetsbaarheid en kracht.

Lentebloesem en gouden dromen 

 

In een harde wereld hoef je niet altijd alleen maar sterk te zijn.
Soms vind je tussen de scheuren van het breken geen einde, maar een nieuw begin.
Misschien heb je zelf al ontdekt dat vallen geen zwakheid is,
maar dat het je wijst op een plek waar de groei begint.
Een groene plek, waar nieuwe dromen ontstaan die een gebroken hart langzaam veranderen in zachte bloesem.
Deze dromen zijn goud waard!

101 gedichten over kwetsbaarheid en kracht. 

Tussen hemel en aarde

 

Niets in het leven is zeker, maar als het donker wordt, zie je sterren schitteren en als het licht wordt, licht de hemel langzaam op.

 

Het leven is magisch. Zelfs als het donker is. Alleen dan zie je de twinkeling van de sterren.

 

Meer dan 100 gedichten tussen hemel en aarde.

Het pad van mijn dromen 

 

Een bundel met meer dan honderd gedichten over struikelen, denken, dromen, bewustwording, groeien, bloeien, loslaten, voelen, ademen en leven. 

 

 

 

 

 

 

Waar dankbaarheid bloeit, klimt het leven omhoog

 

Meer dan 100 gedichten over de kleine dingen in het leven die het leven mooier maken. Kleine dingen om dankbaar voor te zijn. Zelfs als het leven niet makkelijk is.

 

 

 

 

Leef maar

Je weet nooit wanneer het voorbij is 

 

Meer dan 100 gedichten over het leven. 

 

 

 

Vlieg maar, want ook jij verdient vrijheid.

 

Meer dan 100 metaforische gedichten om even te landen.